ที่มา ถนนคนเดิน ในประเทศไทย

แนวความคิดถนนคนเดินในประเทศไทย ผสมผสานกันมา โดยน่าจะเริ่มมาจาก การแสดงความสามารถเฉพาะตัว อาทิ ดนตรีเกิดหมวก เครื่องเคาะ มายากล ละครใบ้ การโชว์ความสามารถพิเศษส่วนตัวและแบบกลุ่ม รวมถึงจำหน่ายของที่ระลึกแนวใต้ดิน แนวชาวบ้าน แนวทำเอง Home made จนกลายเป็นการต่อยอดอย่างสร้างสรรค์ ในการทำตลาดย้อนยุค

ผสมผสานกันระหว่างตลาดน้ำดำเนินสะดวก กับถนนคนเดิน และภาพยนตร์เรื่องแฟนฉัน จนเกิดเป็นการฟื้นฟูย้อนยุค Retro กลับไปหาของไทยๆ ในสมัยเก่าๆ เริ่มจาก ตลาดน้ำอัมพวา ตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง ตลาดสามชุก จนกลายเป็นวาระสำคัญระดับประเทศ ที่เกิดเป็น story เป็น theme ย้อนยุค ย้อนกลับไปค้นหาความเป็นไทย กลายเป็นที่มาของการรักษาความเป็นไทยร่วมกัน ตั้งแต่การประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง รายการชิงช้าสวรรค์ รายการคุณพระช่วย รายการตลก จำอวดหน้าม่าน ที่เกิดมาจากกระแสความหวงแหนร่วมรักษาความเป็นไทยให้อยู่ยั้งยืนยง ต่อสู้กับกระแสวัยรุ่นนิยม อาทิ ญี่ปุ่นฟีเวอร์ “ X japan” ทั้งจากไต้หวันฮ่องกง “วง F4” จนมาถึงเกาหลีฟีเวอร์ “Rain/wonder girl and etc…” ได้อย่างน่าชื่นชมทุกภาคส่วนที่เข้ามามีส่วนร่วมปลูกจิตสำนึกเกิดเป็นกระแสสาธารณชน เหลือเพียงแต่ความต่อเนื่องลงตัวในทุกเงื่อนไข ที่ต้องแก้ไขปรับปรุงต่อไป

ถนนคนเดิน เริ่มต้นในสมัยรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ ช่วงที่ ดร.พิจิตต รัตตกุล เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ราวปี พ.ศ. 2540 และเป็นที่นิยมอย่างสูงสุด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 ถนนคนเดินเกิดขึ้นมามากมาย ด้วยวิธีปิดถนนสาธารณะมาจัดกิจกรรม โดยปิดการจราจรชั่วคราว หรือถาวร เพื่อให้ประชาชน สามารถเดินเท้าไปบนถนนนั้น ใช้พื้นที่ถนนในการทำกิจกรรมต่างๆได้ เช่น เป็นที่จัดงานทางด้านวัฒนธรรม การแสดงของวัยรุ่น อาทิ มายากล ละครใบ้ การร้องเพลง การเล่นดนตรี เปิดหมวก ขายสินค้ามือสอง ขายของแฮนด์เมด ขายงานศิลปะ ขายขนมนมเนย ขายของเล็กๆ น้อยๆ ขายข้าวปลาอาหาร งานพาเหรด

“ถนนสีลม” เป็นถนนคนเดินแห่งแรกของประเทศไทย ที่เริ่มขึ้นเพื่อกำหนดใช้พื้นที่เมืองให้สอดคล้องกับวิถีชีวิตชุมชน ซึ่งเป็นแนวทางการพัฒนาและการใช้ประโยชน์พื้นที่ในเมือง ให้กลายเป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งรวมงานศิลปะ วรรณศิลป์ จิตรกรรม ฯลฯ ตลอดจนเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ซึ่งนักท่องเที่ยงต่างชาติจะต้องแวะมาเยี่ยมเยือน

ถนนคนเดินในประเทศไทย จึงเริ่มต้นขึ้นครั้งแรก ที่ถนนสีลม นับเป็นต้นแบบของ “โครงการถนนคนเดินในประเทศไทย” โดยมีกำหนดการจัดงานเป็นเวลา 7 สัปดาห์ จากการตอบรับถนนคนเดินที่สีลม ทำให้รัฐบาลเห็นว่ารูปแบบกิจกรรม “ถนนคนเดิน” นอกเหนือจากจะสอดคล้องกับแผนพัฒนาเมือง โดยเฉพาะเมืองใหญ่ในภูมิภาค ดังเช่น จังหวัดเชียงใหม่ ยังสามารถปรับปรุงรูปแบบกิจกรรมใน “ถนนคนเดิน” ให้สอดรับกับความต้องการท้องถิ่นได้อย่างเหมาะสมทั้งในด้านการส่งเสริมการท่องเที่ยว การกระตุ้นเศรษฐกิจชุมชน ตลอดจนการส่งเสริมคุณภาพชีวิตสำหรับคนในเมืองใหญ่นั้นๆ และได้แพร่กระจายไปที่อื่นๆ ในประเทศ คือ ถนนข้าวสาร, ถนนพระอาทิตย์, ถนนพระจันทร์, ซอยประชานฤมิตร (ตรอกข้าวหลาม), ถนนเยาวราช, ถนนราชดำเนิน, ฯลฯ นอกจากกรุงเทพแล้ว ต่างจังหวัดยังมีถนนคนเดินอีกเป็นจำนวนมาก เช่น

·         ถนนข้าวเหนียว จังหวัดอุดรธานี

·         ข่วงประตูท่าแพ และ ถนนวัวลาย จังหวัดเชียงใหม่

·         ถนนคนเดินเจียงฮาย จังหวัดเชียงราย

·         ถนนคนเดินปาย จังหวัด แม่ฮ่องสอน

·         ถนนคนเดินหนองจองคำ จังหวัดแม่ฮ่องสอน

·         Pattaya Walking Street เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี

·         Bangsean Walking Street แหลมแท่นบางแสน จังหวัดชลบุรี

·         ประตูเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น

·         ตลาดโคยกี๊ จังหวัดราชบุรี

·         ตลาดโต้รุ่งหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

·         ถนนคนเดิน วัดบางเกาะเทพศักดิ์ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

·         กาดเจียงฮายรำลึก จังหวัดเชียงราย และ

·         กาดกองต้า จังหวัดลำปางเป็นต้น